• پیش رفتن با جمع

    پیش رفتن با جمع

    آلبرت هیرشمن
    نویسنده
    محمدرضا فرهادی پور
    مترجم
    این کتاب داستان زندگی تهیدستانی است که از دولت ها نا امید شده و خودشان برای چاره جویی مشکلاتشان آستین بالا زده اند و نهادهای اجتماعی و خیریه هم به کمکشان شتافته اند. این کتاب نشان می دهد که امروزه در امريکاي لاتين مردم با ابتکارات شخصي دست ‌به‌كار توسعة اجتماعي شده‌اند. انگيزة اصلي اين ابتکارات شخصی، برخلاف اروپاي غربي يا امريکاي شمالي قبل از ظهور دولت رفاه ، «وجدان آموزش ديده و ثروتمند» نيست ، بلکه ترکيبي از کار و بار اجتماعي در سطوح محلي و ملي است که توسط طيف متنوعي از ايدئولوژي‌ها به میدان آمده و با وجدان بعضي از کشورهاي ثروتمند در سطح بين‌المللي درهم آميخته است. البته اين پيکربندي براي بسياري، مشکلات و کج فهمي‌ها و ناکارايي‌هايي ايجاد خواهد کرد. اما همين امر اجازه انجام حرکات توسعة مردمي را در امريكاي لاتين با حداقل پدرخواندگي داده است که شايد این امر به دليل فاصلة ميان کمک‌کنندگان و ذي‌نفعان نهايي و هوش ابتکاری آنها باشد، اما بی‌تردید دليل آن، ماهيت تمرکززدايي‌شده و تکثرگرايانة دولت نيست.
    Price۷۰,۰۰۰ ریال
    ۴.۵
  • مشخصات کتاب
    شابک :
    ۹۷۸۶۰۰۹۲۹۰۵۲۹
    تعداد صفحات :
    ۰
    شماره چاپ :
    ۲
    قطع :
    رقعي
    مرور کتاب

    امروزه شبکة موثر کمتر یکپارچه‌‌ای از سازمان­ هاي ملي و بين­ المللي وجود دارد که در سطح کشورهاي امريکاي لاتين، کارکردهاي مهمي در حوزه­ هاي آموزشي و سلامت عمومي و بهبود خانه ‌سازي و توسعة کشاورزي و ترويج و توسعة کسب ­و کارهای کوچک و صنايع دستي و ... داشته و دارند. بااین‌حال، هم وجدان ملي و هم بين ­المللي در مورد حقوق پايه اقتصادي شهروندان امريکاي لاتين بيدارتر شده و آن­چه توسط دولت فراهم شده به­گونه ­اي بوده است که موجب شده جانشين ­هايي پيچيده يا تلاش­هايي تکميلي برای تضمين اين حقوق به ‌وجود بيايد.

    دولت­ هاي امريکاي لاتين با سياست­ هاي نوساني خود در توسعة اين امر مشارکت داشته ­اند. در مواردی هر يک از شش کشور مورد بررسي در اين رساله در دورة پس از جنگ، يک دوره اصلاحات را پشت سر گذاشتند و وظايف جديدي را در بعضي حوزه ­هاي توسعه و رفاه اجتماعي برعهده گرفتند. بروکراسي تازه ­اي براي اين منظور برسر کار آمد و گه ­گاه دولت از سازمان­ هاي نيمه ­مستقلي مانند آنوک در کلمبيا و انجمن مهاجران (زمين) در اروگوئه حمايت مي‌کرد. سرانجام، اين فاز اصلاحات دچار تأخير شد يا ازپاافتاد، دوباره ازنو‌ساختن و واکنش شروع شد و حتی ممکن است دولت جديد خواهان برعکس نمودن هر چيزي باشد که در دورة قبل انجام يا شروع شده است. اما در اين لحظه، اثر چرخ دنده­اي وارد عمل مي‌ شود. بعضي از مردم که وارد بروکراسي شده­اند حالا تلاش مي­ کنند تا با تکیه بر توان شخصي خود همان کاري را انجام دهند که پيش از اين توسط دولت انجام می ‌شده و همين­طور بعضي از آژانس­هايي که در اصل تحت حمايت دولت بودند عوامل پيوند خود با سيستم اداري را پاره مي­کنند. آژانس­ هاي مالي بين ­المللي وارد عمل مي ­شوند تا نقص ناشي از خلاء حضور دولت را پر کنند و بخشي از اين عمليات حفاظتي را برعهده مي ­گيرند. اين شيوة بازگشت نوساني سياست رفاه اجتماعي، به دور از آن­چه اکنون به عنوان «افراط ­های پوپوليستی» پیشین از آن یاد می ‌شود، در نهایت، از آنچه طراحي شده بود اکمتر خشونت بار است. اتفاقاً اين مجموعۀ پويا در ايالات متحده چندان هم ناشناخته نیست. در امريکا برخی از سياست­ هايی که به­طور رسمي مورد حمايت دولت قرار گرفته، مانند «مبارزه با فقر» در زمان رياست جمهوري جانسون، حتي زماني­که دولت از زیر آن شانه خالي کرد در ساية توجهات بخش خصوصي و اغلب با حمايت مالي بنيادهاي خصوصي تداوم يافت

    بااين‌حال، ترتيبات «مرسوم» تاحدي در ايالات متحده و اروپا متفاوت بوده است. تلاش­ هاي محلي و گاه ­و­ بي ­گاه در زمينة توسعه و رفاه اجتماعي که توسط آژانس ­هاي تأسيس شده توسط افرادثروتمند و طبقة متوسط با «وجدان اجتماعي» صورت گرفته، اغلب، سرانجام با اقدامات جامع و سيستماتيک دولت پي‌گيري شده است. اما اين ترتيبات، هرگز در امريکاي لاتين کارکرد مطلوبي نداشته­اند، شايد به دليل اين­که شکاف ميان ثروتمند و فقير و فقدان يک طبقة متوسط توان­مند در بيشتر نقاط امريکاي لاتين، فقر خيلي شديدی را در ميان انبوهي از مردم براي مدتي طولاني به نظمي تغییر ناپذیر تبدیل کرده است. در موارد بي­ شمار، اين تنها دولت بود که مي­ توانست شکاف­هاي اولية موجود در مسير دست­يابي به رفاه حداقلي و تأمين­ شأن و مقام براي طبقات پايين جامعه را پرکند. بنابراين، اين نکته قابل­توجه است که دقيقاً امروزه در امريکاي لاتين مردم با ابتکارات شخصي دست ‌به ‌كار توسعة اجتماعي و جايگاه برجسته­ اي هم دارند. انگيزة اصلي اين ابتکارات شخصی، «وجدان آموزش ديده و ثروتمند» نيست آن­چنان­که در مورد اروپاي غربي يا امريکاي شمالي قبل از ظهور دولت رفاه معاصر اين‌چنين بود، بلکه ترکيبي از کاروبار اجتماعي در سطوح محلي و ملي است که توسط طيف متنوعي از ايدئولوژي­ها تحريک شده و با وجدان ]بيدار[ بعضي از کشورهاي ثروتمند در سطح بين­المللي درهم آميخته است. البته اين پيکربندي براي بسياري، مشکلات و کج  فهمي ­ها و ناکارايي­ هايي ايجاد خواهد کرد. اما همين امر اجازة انجام حرکات توسعة مردمي را در امريكاي لاتين با حداقل پدرخواندگي داده است که شايد این امر به دليل فاصلة ميان کمک ‌کنندگان و ذي ­نفعان نهايي و هوش ابتکاری آنها باشد، اما شکي وجود ندارد که دليل آن، ماهيت تمرکززدايي شده و تکثرگرايانة دولت نيست. 

    نگاه ناشر

    دولت همیشه کارگزار رفاه اجتماعی نیست و در برخی موارد کارش نتیجه معکوس می‌ دهد. این کتاب اگر چه مروج اقتصاد آزاد و فعالیت بخش خصوصی نیست، اما به خوبی نشان می دهد که خود مردم برای بهبود زندگی شان گاهی کارهایی می کنند که دولت ها از انجام آن عاجزند یا تمایلی به انجامش ندارند.

short_url: 
https://goo.gl/7937tt
facebook_share: 
https://goo.gl/CLz7GK
twitter_share: 
https://goo.gl/uwT8hP
linkedin_share: 
https://goo.gl/kDiLvb
Rating: 
۴.۵

دسته بندی موضوعی کتاب:

دسته بندی اصلی کتاب:

googleplus share: 
https://goo.gl/c5s6bN
pinterest share: 
https://goo.gl/Ps3eqz

افزودن دیدگاه جدید

تصویر امنیتی
نوشته عکس را در کادر زیر وارد کنید
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.‎