• کتاب رنج و عشق

    کتاب رنج و عشق

    خوان -داوید نازیو
    نویسنده
    محمدعلی جعفری
    مترجم
    دکتر خوان-داوید نازیو، روان‌کاو مشهور، در کتاب رنج و عشق به مفهوم‌ پردازی یکی از مسائل اساسی روان‌کاوی، و شاید مهم‌ترین آنها، یعنی تجربه درد، دست می ‌زند. او بر این باور است که درد روانی، تا آنجا که دردْ دردِ جدایی است، با عشق در هم تنیده است. درد همواره درد عشق است: «تاثیری است ناشی از گسست بی ‌رحمانه پیوندی که مرا به شخص یا چیزی که دوست می ‌دارم مربوط می ‌کند». او می ‌نویسد، «تمام انواع درد مراتب مختلف درد جدایی بی‌رحمانه از معشوق است، آن‌‌ که چنان عمیق و دایم با او پیوستگی داریم که توازن روان ما را تنظیم می ‌کند. درد تنها در زمینه عشق وجود دارد». نتیجه این گسست بی‌رحمانه، مجموعه ‌ای از درد‌های دیگر است و نویسنده در متن کتاب به هر کدام از آنها اشاره می ‌کند، از جمله: درد سوگواری، درد واکنش، درد ژوئیسانس، درد ناخودآگاه، درد به شکل ابژه رانه، درد به شکل نوعی جنسیت، درد به صورت فانتزی دگر-خودآزارانه، درد و شیون و درد سکوت. کتاب رنج و عشق با توصیف تمام این گونه ‌های درد، الگوی پدیدارشناختی درمان درد را ارائه می ‌دهد.
    Price۱۳۰,۰۰۰ ریال
    ۵
  • مشخصات کتاب
    شابک :
    ۹۷۸۶۰۰۸۰۰۴۳۳۲
    تعداد صفحات :
    ۰
    شماره چاپ :
    ۱
    قطع :
    رقعي
    مرور کتاب

    کتاب رنج و عشق  اثر خوان-داوید نازیو درباره تجربه درد در روان‌کاوی است. واقعیت تکان‌ دهنده این است که در نوشته ‌های روان‌کاوانه فروید و لاکان هیچ درمان اختصاصی برای درد وجود ندارد، با اینکه درد روانی موضوع محوری و حتی علت وجودی روان‌کاوی است. از این جهت، دستاورد نازیو در کتاب رنج و عشق خلاء بزرگی را در پژوهش‌ های روان‌کاوانه پر می کند و نقش مهمی در فهم ما از روان بشر ایفا می ‌کند. او درون‌مایه درد را با اصطلاحات روان‌کاوانه که طی بیش از سه دهه تجربه درمانی وضع کرده شرح می‌ دهد. دکتر نازیو تاملات خود را با روایت یک نمونه بااحساس آغاز می ‌کند: درباره یکی از بیمارانش، زن جوانی به نام کلمنس، که نوزادش را درست چند روز پس از زایمان از دست داده است. جنبه چشمگیر این نمونه به نازیو امکان می‌ دهد که بارزترین ویژگی درد را معرفی کند: درهم ‌تنیدگی تن و روان بر اثر درد، فروپاشی اگو به هنگام اندوه (به همراه ایجاد رکود در تصویر ذهنی)، حضور متجاوز و کوبنده درد و محدودیت‌ های حس و معنا.

    نویسنده به سه لحظه در درد جسمانی اشاره می ‌کند: زخم، تروما و واکنش؛ درمان تبدیل سریع دردِ ناشی از جراحت به بازنمایی ذهنی همان جراحت. نازیو تاکید می ‌کند که خاطره این بازنمایی درد جسمانی «در اعماق ناخودآگاه حک می‌ شود»، خاطره ناخودآگاهی که مقدر است بازگردد و به صورت آسیب روان ‌تنی زیر و رو شود. نازیو دقیقا به شرح این دگرگونی از جسمانی به روانی می ‌پردازد و اشاره می ‌کند که درد ناخودآگاه باز خواهد گشت و «سوژه به درد توجیه ‌ناپذیری مبتلا می ‌شود که قابل تشخیص نیست. او [مرد یا زن]، بی‌آنکه بداند دردِ اکنون، خاطره فعالِ درد سابق است، درد می ‌کشد».

    نگاه ناشر

    رهیافت دقیق دکتر نازیو به درد روانی و جسمانی تحت تاثیر میراث نظریه روان‌کاوی فروید و لاکان است. اما قرار نیست کتاب رنج و عشق رساله‌ای فرویدی یا لاکانی باشد. در واقع همان‌طور که نازیو می ‌گوید «نوشته ‌های روان‌کاوی در باب این موضوع بسیار ناچیز است. فروید و لاکان به ‌ندرت به درمان آسیب‌ های مربوط به درد پرداخته ‌اند و هرگز مطالعه مشروحی در این باره نکرده ‌اند.» بنابراین کتاب به گونه‌ای نوآورانه و اصیل با درد در «حد و مرزهای آن» گلاویز می ‌شود. کتاب رنج و عشق هرگز به دنبال مداوای ساده و قالبی چنین دردی نیست. روان‌کاوی وعده مداوای درد را می‌ دهد و با این حال در آستانه‌ آن متوقف می ‌شود، آنجا که تنها می ‌توان به درد نزدیک شد. در نتیجه نازیو به دلِ آن جنبه‌های از درد می‌ زند که در برابر خرد مقاومت می ‌کنند و نظریه روان‌کاوی را به ورطه ناسازه و حتی بن‌ بست منطقی می ‌کشانند.

short_url: 
facebook_share: 
twitter_share: 
linkedin_share: 
Rating: 
۵
googleplus share: 
pinterest share: 

افزودن دیدگاه جدید

تصویر امنیتی
نوشته عکس را در کادر زیر وارد کنید
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.‎