اولئانا، بحث برانگیزترین و چه بسا مهم ترین نمایشنامه ی دیوید ممت تا اواخر دهه ی نود است. نمایشنامه بیش از هر چیز به دلیل مایه های سیاسی و پرداختن به مسایلی نظیر قدرت، فمنیسم، حقانیت سیاسی و آموزش آکادمیک مشهور است، و تقریبا اجرای آن در همه جای دنیا، همیشه با مناقشات فراوانی همراه بوده است. قطعا این نمایشنامه به لحاظ ساختار زبانی و نیز عدم قطعیت معنایی اش، در بین شاخص ترین آثار نمایشی قرن بیستم قرار می گیرد.
در ابتدای کتاب، ناشر چنین آورده است که تاکید نشر در این مجموعه بیش از ادبیات متن نمایشی، بر ویژگی اجرایی آن است. این چنین است که این مجموعه به زیرمجموعه های دیگری تقسیم می شود که کلاسیک ها، کلاسیک های مدرن، دنیای آمریکای لاتین، بعد از هزاره، تک پرده ای ها، چشم انداز شرق، نمایشنامه های ایرانی، نمایشنامه های امریکایی و نمایشنامه های اروپایی از این جمله اند.

کتاب اولئانا شامل مقدمه ی مترجم، متن نمایشنامه، متنی با نام «اوالئانا: زبان و قدرت» نوشته ی برندا مورفی و سال شمار زندگی دیوید ممت است؛ یک بسته ی کامل برای ورود به جهان دیوید ممت که با سلیقه و آگاهی کنار هم قرار گرفته اند.

دیوید ممت «اولئانا» را در سال 1992 منتشر کرده است. او در سال هایی که به نوشتن می پرداخت جوایزی چون تونی، اوبی و پولیترز را از آن خود کرده است و همین طور در سال 1982 برای نوشتن فیلمنامه ی «حکم» نامزد جایزه ی اسکار شد.