مردم‌سالاری به نوعی از حكومت گفته می‌شود كه از اراده‌ی جمعی همه‌ی مردم نشات گرفته باشد و همه‌ی مردم به دور از هرگونه نفوذ ناشی از امتیازات طبقاتی و اقتصادی در زمینه‌ی قوانین كشوری و توزیع عادلانه‌ی قدرت و سرمایه‌های عمومی به صورت مساوی سهیم باشند. البته چون آحاد ملت در یك موضوع خاص، اتفاق نظر ندارند، در حكومت مردم‌سالاری بر اساس نظر اكثریت مردم عمل می‌شود. كتاب حاضر حاوی 10 مقاله از مولف با موضوع مردم‌سالاری، دین‌سالاری و مولفه‌های هریك در ایران است كه در طول سال‌های 1384 و 1385 نگاشته شده است. عناوین مقالات عبارت‌اند از: "موانع مردم‌سالاری در ایران"، "دموكراسی متدینان یا مردم‌سالاری دینی"، "قرائت مشترك آقایان مصباح یزدی و محسن كدیور از فلسفه‌ی امام خمینی (ره)"، "حاكمینی یكپارچه با مشروعیتی دوگانه"، "ضرورت ورود غیر مجتهدان به مجلس خبرگان"، "ایدئولوژی و حكومت از دیدگاه دكتر شریعتی"، "لزوم تحول‌آفرین بودن عزاداری‌های مذهبی"، "مشروطیت چرا و چگونه به وجود آمد و به چه علت ناكام ماند؟"، "عبرت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری برای اصلاح‌طلبان" و "ضرورت حل بحران هسته‌ای از طریق راه‌كارهای سیاسی"