کتاب «حافظ حافظه ماست» نوشته نويسنده، مترجم، فرهنگ‌نويس، حافظ شناس معاصر بهاالدين خرمشاهي است. خرمشاهي در اين کتاب در ادامه‌ي پژوهش‌هاي حافظشناسي خود 14 مقاله که نتيجه بازنويسي از سخنراني‌هاي موسسه نشر و پژوهش فرزان است را گرداوري کرده است. هر يک از اين مقالات با موضوعي مستقل از يکديگر ولي مرتبط نگاشته شده‌اند. 5 مقاله اول اين کتاب حول محور قرآن‌پژوهي در مطالعات حافظشناسي است. مقاله ششم تحت عنوان «حافظ در فرهنگ ما و فرهنگ ما در حافظ» يکي از کليدي‌ترين مقالات اين مجموعه است. در اين مقاله به طور خلاصه از عمق و ارزش جايگاه حافظ در فرهنگ ايران سخن گفته است. بخشي از اين فصل با عنوان «حافظ، حافظه ماست» با تاثيرپذيري از روانشناسي يونگ، به شرح و تفصيل پرداخته است. مقاله هفتم از اين مجموعه به علاقمندان منابع و مراجع مرتبط با حافظشناسي را معرفي مي‌کند. در مقاله هشتم تحت عنوان طنز حافظ که مفصل‌ترين بخش اين کتاب است، نمونه‌هايي از وجود طنز در اشعار حافظ را آورده است. در فصل بعدي نويسنده به دنبال پاسخگويي به اين سوال که آيا حافظ شيعه است بي‌طرفانه شواهدي را مي‌آورد. مقاله دهم اين مجموعه اشعار عاشقانه حافظ را از اشعار عارفانه وي تمييز مي‌دهد. مقالات يازدهم، دوازدهم و سيزدهم در اين مجموعه از باب عرفان، حکمت، فلسفه و معرفت شناسي اشعار حافظ را مورد نقد قرار مي‌دهد. در فصل چهاردهم شبحات پيرامون فال حافظ به چالش کشيده مي‌شود. چاپ هفتم اين کتاب در سال 1394 توسط نشر قطره به چاپ رسيده است.